İyileşmenin yolu farkında olmakla başlar. Çoğu değersizlik inancı içindeki kişinin değersizlik inancı serüveni beklediği sevgiyi bulamamakla başlar. Sevgi beklentisi doğumla birlikte gelen doğal bir beklentidir. Psikologlar bebeğin ilk 3 yılda narsistik dönem denen bir dönemde karşılıksız sevgi beklediğini yazar. Bilinçaltı için sevgi emniyette ve güvende olmanın garantisidir. Bu nedenle beklenen bir şeydir. Ama hazır bir tarifi yoktur. Bilinçaltı için kendini emniyette ve güvende hissettiren her türlü rutin ya da tekrarlayan davranış sevgidir. Bilinçaltı bu rutini arar. Bu memem vermek de olabilir, ağzına emzik vermekde. Hatta düzenli azarlama bile olabilir. İlerleyen yıllarda da bilinçaltı o alıştığı sevgi tanımını arar. Bir şekilde sevilmediğini hissettiği ya da karar verdiği her durumda o rutinin peşinden koşar.

Bilinçaltı neyin sevgi olduğunu bilmez. Bir şekilde kendini emniyette ve güvende hissetmek için sevgiye ihtiyacı olduğunu bilir.Bu nedenle de sevginin karşılığı olan her şey onun için ihtiyaç haline gelir. bebebklikten başlayan yeteri kadar veilmiyorum inancı değersizlik inancının yerleşmesine katkıda bulunurken, bu değrsizliği gizleme çabaları da bu sevgi arayışını güçlendirir. Onu sevdiğine inandığı kişiler yanında rahattır. Onu seven insan onun içindeki değersizliği fark etmemiş demektir. Bu nedenle kendini değerli kılma çabalarının hepsi aynı zamanda sevgi kriterleri olur. Onu takdir eden insan seviyordur. Onu beğenen insan seviyordur. Ona ilgi gösteren insan seviyordur.

Ama yaşamın gerçeği nedir? Gerçek şudur. Sevginin doğrudan ölçümü bugüne kadar yapılamamıştır. Sevgi sadece kişinin beklentisine göre var olduğuna inandığı bir şeydir. Ve yaşamak için sevginin gerekli oldğuda kanıtlanmış bir şey değildir. İlgi ve bakımla sevgiyi karıştırmamak gerekir. Bebeğin ilgi ve bakıma ihtiyacı vardır. Bu ihtiyaçlar giderildiğinde sevildiğine karar verir. Bu ihtiyaçların giderilmesi aksadıkça, ya da bazı koşullara bağlandıkça sevilmediği ve dolayısıyla bu sevgiyi hak etmediği yani değersiz olduğı inancı yerleşmeye başlar. Ama sevgi bir ihtiyaç değildir.

Değersizlik inancının yarattığı derin hipnoz hali sevgiyi bir ihtiyaç zanneder. Kişiler kolay kolay bu hipnozdan ayıkamaz. En aklı başında görünen kişiler bile iş sevgi tartışmasına geldiğinde bu hipnozu farketmekte çok zorlanırlar.

- Sevgisiz nasıl yaşanır? diye sorarlar. Hem böyle sorarla hem de bugüne kadar yeteri kadar sevilmediklerinin iddi ederler. Yani sevgi olmadan yaşadıklarını kendileri söylerler. Tüm bu kendini değerli kılma çabalarının oluşturduğu savunma mekanizmalarını ortadan kaldırmak için önce gerçekten sevgiye ihtiyacımız olmadığını bilmemiz gerekir. Sevilmek ancak yaşamın bir güzelliği olabilir. Sevildiğini düşünmek güzel bir hipnoz olabilir.

Ama sevildiğine inanmak baş belası bir durumdur. Kişiyi başkalarına bağımlı kılan bir baş belaasıdır. Bilinçaltı artık o sevgiyi kaybetmemek için kendisined yapılan her türlü kötü muameleyi görmezlikten gelmeye başlar. Yani yeni bir hipnoz yaratır. Normalde o davranışlar başkasından gelse " eyvah değersizliğim fark edildi" diye panikleyecek olan bilinçaltı aynı davranışlar sevdiği birinden geldikçe o davranışların hepsini sevgi diye yorumlamaya başlar.

Özetle yapılacak çalışmanın özü " sevgiye ihtiyacım var" inancını kırmaya yönelik olmalıdır.

Örnek EFT cümleleri neler olabilir.

- Her ne kadar sevgiye ihtiyacım olduğunu düşünüyorsa da..

- Her ne kadar takdire ihtiyacım olduğuna inanıyor ve davranışlarımı buna göre ayarlıyorsam da..

- Her ne kadar başka insanlara kendimi beğendirmeye çalışıyorsam da..

- Her ne kadar başkalarının onayına ihtiyacım var gibi geliyorsa da..

- Her ne kadar toplumda kabul gören bir kişi olmaya çabalıyorsam da..

- Her ne kadar hata yapmaktan korkuyorsam da

- Her ne kadar hatasız görünmeye çabalıyorsam da

- Her ne kadar anlaşılmak için çaba gösterşyorsam da..,

- Her ne kadar toplum kurallarına uymam gerektiğine inanıyorsam da

- Her ne kadar başkalarının beklentilerini karşılamaya çalışıyorsam da..

- Her ne kadar insanların beni kabul ettiği gibi yaşamam gerektiğine inanıyorsam da..

Bir diğer önemli çaba güçlü görünme çabasıdır. Güçlü görünmeye çalışmak hem başkalarını değersiz kılma çabasının hem de kendini değerli göstermenin bir çabası olabilir. Bir kişi kendini ne kadar güçlü göstermeye çalışıyorsa içsel olarak o kadar güçsüz olduğuna inanmaktadır. Buradaki bakış açısı güçlü görünmek zorunda değilim olmaldır.

- Her ne kadar güçlü görünmeye çabalıyorsam da..

- Gücüm neyse odur..

- İnsansam gücüm sınırlıdır. Başkalarından yardım alabilirim.